ပထမဆုံးအကြိမ် သွားမှုန်းကို တပ်ဆင်ပြီးနောက် မသက်မျောင်းမှုကို လျော့နည်းစေရန် နည်းလမ်းများမှာ အဘယ်နည်း။

ပထမ ၃–၇ ရက်အတွင်း သွားတောင်းကြောင့် မသက်မသာဖြစ်ရခြင်းအကြောင်းရင်း

ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှု – ဖိအားကြောင့် ရှိလာသည့် ရောင်ရမ်းမှုနှင့် သွားဖုံးအသားအမှုန်များ ပြောင်းလဲမှု

ဘရေစ်စ်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် တပ်ဆင်သည့်အခါ အာခ်ဝိုင်ယာ (archwire) သည် သွားတစ်စွဲစွဲစီသို့ ထိန်းချုပ်ထားသော ဖိအားကို လျှောက်ထုတ်ပေးပါသည်။ ထိုဖိအားသည် သွား၏ တစ်ဖက်တွင် ပါရိုဒွန်တယ် လစ်ဂမန်တ် (PDL) ကို ဖိချုပ်ပေးပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ဆွဲဆန့်ပေးပါသည်။ ဤယန္တရားဆိုင်ရာ လှုံ့ဆော်မှုသည် ဒေသခံ ရောင်ရမ်းမှုဖြစ်စဥ်ကို စတင်ပေးပါသည်။ ရောင်ရမ်းမှုကို ကုသရန် အထူးပြုထားသော ရောဂါပိုးမှုဆိုင်ရာ ဆဲလ်များသည် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သွေးကြောများ၏ ပေါက်ဝင်နိုင်မှုနှင့် သွေးစီးဆင်းမှုကို တိုးမောင်းပေးသည့် စိုင်တိုကိုင်များကို ထုတ်လွှတ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဖော swelling နှင့် အာရုံကြောများ၏ အာရုံခံနိုင်မှု မြင့်မားလာမှုကြောင့် သွားများတွင် နေ့စဥ်ခံစားရသည့် နှိပ်စိပ်မှုနှင့် နှိပ်စိပ်မှုခံစားရမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ အရေးကြီးသည်မှာ ဤရောင်ရမ်းမှုသည် ရောဂါဖြစ်စဥ်မဟုတ်ပါ— ၎င်းသည် ဖိအားပေးထားသော ဘက်တွင် အရိုးပျော့ပါက်ခြင်း (bone resorption) နှင့် ဆွဲဆန့်ထားသော ဘက်တွင် အသစ်သော အရိုးဖွဲ့စည်းမှု (new bone formation) ကို စတင်ပေးသည့် အရေးကြီးသော ဇီဝကမ္မဖြစ်စဥ် အချက်ပေးမှုဖြစ်ပါသည်။ အရိုးပြောင်းလဲမှု လုပ်ဆောင်မှုများသည် ၂၄–၇၂ နာရီအတွင်း အများဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် နေ့သုံးရက်အတွင်း နှိပ်စိပ်မှုနှင့် နှိပ်စိပ်မှုခံစားရမှုများသည် အများဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ခုနှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ရောင်ရမ်းမှုသည် သိသိသာသာ လျော့နည်းလာပြီး လူနေမှုအများစုသည် သိသိသာသာ ကောင်းမွန်လာကြောင်း ပြောကြားကြပါသည်။

အဖော်များသော နှိပ်စိပ်မှုများ— နှိပ်စိပ်မှုခံစားရသော သွားများ၊ နှိပ်စိပ်မှုခံစားရသော သွားဖုံးများနှင့် ဘရက်ကေးစ်များကြောင့် ပါး/နှုတ်ခမ်းများ နှိပ်စိပ်မှုခံစားရခြင်း

လုံးဝ အထူးသဖြင့် သွားများကို ကောက်ချိတ်ခြင်း (biting) သို့မဟုတ် သွားများကို တုန်ခါစေသည့် အခါ (tapping) တွင် လူနေမှုအခြေအနေများတွင် အများအားဖြင့် နှစ်သက်မှုမရှိသည့် ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါသည်။ ဤခံစားချက်များသည် သွားအတွင်းရှိ သွေးကြောများ (dental pulp) မှမဟုတ်ဘဲ ရှိပါသည်။ အထူးသဖြင့် သွားဖုံးနှင့် နီးစပ်သည့် အနေအထားတွင် တပ်ဆင်ထားသည့် ဘရေစ်များ (brackets) အနီးတွင် သွားဖုံးများ အနည်းငယ် ဖောင်းဝါးခြင်းနှင့် အရှိန်အဟောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါသည်။ ထို့အပြင် သွားများကို ပုံစံပေးရှိသည့် သံမှုန်များ (metal brackets) နှင့် အနေအထားမှန်မှုမရှိသည့် ကြေးနီခေါင်းများ (protruding wire ends) သည် ပါးအတွင်းပိုင်း၊ နှုတ်ခမ်းများနှင့် လ tongue ကို အများအားဖြင့် ပထမ ၄၈ နာရီအတွင်း ပုံမှန်အားဖြင့် ပွန်းပဲ့စေပြီး ပွန်းပဲ့မှုများ (friction sores) သို့မဟုတ် အသေးစား အနာများ (small ulcers) ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ဤသို့သော အသားများနှင့် ပတ်သက်သည့် နှစ်သက်မှုမရှိသည့် ခံစားချက်များသည် သွားများနှင့် ပတ်သက်သည့် နှစ်သက်မှုမရှိသည့် ခံစားချက်များမှ ကွဲပါသည်။ သို့သော် ပါးစပ်အတွင်းရှိ နှစ်သက်မှုမရှိသည့် ခံစားချက်များကို စုစည်းပေးပါသည်။ နှစ်သက်မှုမရှိသည့် ခံစားချက်များသည် ယာယီဖြစ်ပါသည်။ ထို့အပြင် ရှင်းလင်းပြောင်မှုရှိသည့် အခြေခံကုသမှုများဖြင့် အလွယ်တက် ပြေလည်နိုင်ပါသည်။

ဘရေစ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် နှစ်သက်မှုမရှိသည့် ခံစားချက်များကို အိမ်တွင် ကုသရှိသည့် အတည်ပြုထားသည့် နည်းလမ်းများ

သွားဖုံးအတွင်း အသားများကို ပွန်းပဲ့မှုများ လျော့နည်းစေရန် အတွက် သွားဖုံးများကို အသုံးပြုခြင်း – အကောင်အထောက်များနှင့် ကုသမှုနှင့် ပတ်သက်သည့် အထောက်အထားများ

သွားတန်းစီမှုဆိုင်ရာ ဝက်စ်သည် ထက်မှုန်သော ဘရက်ကက်များ၏ အစွန်းများ သို့မဟုတ် ဝိုင်ယာများ၏ အဖျားများပေါ်တွင် ချောမျောပြီး ဓာတုအားဖော်မှုမရှိသော အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခြင်းဖြင့် ချက်ချင်းအားဖော်မှုကို ပေးစေပါသည်။ ဝက်စ်ကို ထိရောက်စွာ အသုံးပြုရန်အတွက် အစိုဓာတ်ကို စွန်းဖုံးဖုံးဖြင့် ခြောက်သွေ့အောင်လုပ်ပါ၊ ပဲစေ့အရွယ်အထိ ဝက်စ်တစ်ခုကို ပြားပြားသော စက်ဝိုင်းပုံစံသို့ လှည့်ပေးပါ၊ ထို့နောက် အနေအထားမှုရှိသော ပစ္စည်းပေါ်သို့ အားကောင်းစွာ ဖိသွင်းပါ။ လေ့လာမှုများအရ ပထမအပတ်အတွင်း ဝက်စ်ကို ပုံမှန်အားဖော်မှုဖြင့် အသုံးပြုခြင်းသည် အကာအကွယ်မရှိသော အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အသားအထုပ်များ ထိခိုက်မှုဖြစ်ပွားမှုနှုန်းကို ၆၀% ထက်များစွာ လျော့ကျစေပါသည်။ အစာစားပြီး သို့မဟုတ် သွားတိုက်ပြီးနောက် ဝက်စ်ကို အသေးစားအသုံးပြုပါ။ အကူအညီမှု ပေးနေမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဝက်စ်ကို အသေးစားအသုံးပြုပါ။ ဝက်စ်ကို မှန်ကန်စွာအသုံးပြုပြီးနောက် ၃-၄ ရက်ကျော်အောင် အနေအထားမှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပါက သွားတန်းစီမှုဆိုင်ရာ ဆရာဝန်နှင့် ဆက်သွယ်ပါ— ဤသည်မှာ ဝိုင်ယာကို ဖြတ်ရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည်နေရာချရန် လိုအပ်နေခြင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

အအေးပေးခြင်းနှင့် ဆားရေဖြင့် ပြုတ်ခြင်း – အရေပြားဖော swelling ကို လျော့ကျစေရန်နှင့် အရေပြားပေါ်မှ အမြန်ပြောင်းလဲမှုများကို အရှိန်မြင့်ပေးရန် အလုပ်လုပ်သည့် နည်းလမ်းများ

အေးမှုကုသမှုသည် သွေးကြောကျဉ်းစေခြင်း (vasoconstriction) ကိုဖြစ်ပေါ်စေပြီး ရောင်ရမ်းမှုဆိုင်ရာ အရည်ထွက်မှုကို ကန့်သတ်ပေးကာ ဒေသခံအာရုံကြောများကို ယာယီအားဖြင့် အာရုံမိုးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပါသည်။ မျက်နှာဘေးတွင် အေးမှုကုသမှုအဖြစ် အထုပ်လုပ်ထားသော ရေခဲအိတ်ကို အထူသေးသော အဝတ်ဖြင့် ထုပ်ပြီး ၁၅ မိနစ်ကြာအောင် တပ်ဆင်ပေးပါ။ ထို့နောက် ၁၅ မိနစ်အထိ ဖြုတ်ပေးပါ။ ပထမ ၄၈ နာရီအတွင်း လိုအပ်သလောက် ထိုအဆင့်များကို ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်ဆောင်ပါ။ ထို့အပေါ်တွင် နွေးသော ဆားရည်ဖြင့် ပါးစပ်ကို သေးသေးလေး ပြောင်းလဲပေးခြင်းဖြင့် အထောက်အကူပေးပါ။ ပူနေသော (ပူလွန်းသော မဟုတ်သော) ရေ ၁ ခွက်တွင် အိုဒင်းမပါသော ဆား ၁ ဇွန်းကို ဖျော်ပြီး ၃၀ စက္ကန်းကြာအောင် ဖြေးဖြေးချင်း ပြောင်းလဲပေးပါ။ နေ့စဉ် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်အထိ လုပ်ဆောင်ပါ။ အထူးသဖြင့် အစာစားပြီးနောက်တွင် လုပ်ဆောင်ပါ။ အားကောင်းသော ဆားရည်သည် ရောင်ရမ်းနေသော အသားအိမ်များမှ အပိုအရည်များကို စုပ်ယူပေးပြီး နွေးမှုသည် အသားအိမ်ပြုပြင်မှုကို အထောက်အကူပေးရန် သွေးလှည့်ပတ်မှုကို မြှင့်တင်ပေးပါသည်။ ဤနည်းလမ်းနှစ်များကို တစ်ပါတည်း အသုံးပြုခြင်းဖြင့် နှစ်များစုံသော နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို မထိခိုက်စေဘဲ နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာ နှလုံးသွေးကြောမှုကို လျော့နည်းစေပြီး ကုသမှုကာလကို တိုတောင်းစေပါသည်။

သွေးကြောဆိုင်ရာ သွေးကြောမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အသုံးပြုနိုင်သော လုံခြုံပြီး ထိရောက်သော အကြောင်းအများများ

NSAIDs နှင့် အက်စီတမိုနိုဖင် – ဆေးသောက်သည့် ပမုဏ်း၊ အချိန်ကာလနှင့် သွေးကြောဆိုင်ရာ သွေးကြောမှုပေါ် သက်ရောက်မှု

ရေတိုနာကျင်မှု သက်သာစေရန်အတွက် acetaminophen ကို အထုံးချုပ်အားဖြင့် အဝတ်အထည်တပ်ဆင်ခြင်း၏ ပထမပတ်အတွင်း ပိုနှစ်သက်သည်။ NSAID များ (ဥပမာ၊ ibuprofen) နှင့်မတူဘဲ၊ ၎င်းသည် ရောင်ရမ်းမှုဆန့်ကျင်သည့် သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ prostaglandin synthesis ကို မတားဆီးနိုင်သဖြင့် သွားလှုပ်ရှားမှုအတွက် အရေးပါသော အရိုးပြုပြင်မှုကို ထိခိုက်စေရန် အလားအလာ နည်းပါးသည်။ လူကြီးများအတွက် စံနှုန်းဆေးပမာဏမှာ ၄ နာရီ ၆ နာရီမှာ ၅၀၀-၆၅၀ mg ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့ ၃၀၀၀ mg ထက်မပိုနိုင်ပါ။ Ibuprofen သည် ပြင်းထန်သော ပြင်းထန်သော မသက်မသာမှုအတွက် ထိရောက်မှုရှိသော်လည်း ၄၆ နာရီတိုင်း ၂၀၀/၄၀၀ mg အထိ နေ့စဉ် ၁၂၀၀ mg အထိ အစာအိမ်အ irritation ကို လျှော့ချရန်အတွက် အမြဲတမ်း အစားအစာနှင့်အတူ သောက်သင့်သည်။ အချိန်ကိုက်မှုကိစ္စများ ဆေးကို သတ်မှတ်ထားသော ပြင်ဆင်မှု မတိုင်မီ မိနစ် ၃၀/၆၀ မတိုင်မီ ဆေးကို သောက်ခြင်းသည် ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသော နာကျင်မှုကို ကြိုတင်ကာကွယ်နိုင်သည်။ နာကျင်မှုကြောင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်ခြင်း

ဘရိတ်နဲ့ဆိုင်တဲ့ မသက်မသာမှုတွေကို လျှော့ချဖို့ အစားအစာကို ဉာဏ်ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ခြင်း

အစာချောပြီး အာဟာရဓာတ်များတဲ့ အစားအစာများဖြင့် အဝတ်လျှော်စက်ကို ကာကွယ်ပေးပြီး အသားအရေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲနေစဉ်မှာ ပါးစပ်ကို ကုစားပေးပါတယ်။

ပထမအပတ်အတွင်း နူးညံ့ပြီး питательဓာတ်ကြွယ်ဝသော အစာများသို့ ဗျူရိုကရက်တစ်အရေးပါသော ပြောင်းလဲမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းဖြင့် သင့်၏ သွားတို့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် နှောင့်အယှက်ဖော်မှုကို သိသိသာသာ လျော့နည်းစေပါသည်။ အသားအနှစ်များကို အနည်းငယ်သာ အသုံးပြုရန် လိုအပ်သော အစာများကို ဦးစားပေးပါ—ဥပမါ မှုန့်ဖြုန်းထားသော ချဉ်သော ပဲပုပ်၊ ဂရိ ယောဂာတ်၊ ကြက်ဥကြော်၊ ပိုမှုန့်ဖြုန်းထားသော တိုဖူး၊ ချက်ပြုတ်ထားသော လင်တီလ်များနှင့် အရွက်များ သို့မဟုတ် ပရိုတင်းမှုန်များဖြင့် အားဖေးပေးထားသော စူပ်များ။ အအေးခံထားသော ယောဂာတ် သို့မဟုတ် သစ်သီးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စူပ်များကဲ့သို့သော အအေးခံထားသော အစာများသည် ဒေသခံ သွေးကြောကျုံ့ခြင်းကြောင့် နှိပ်စက်နိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးစေပါသည်။ မှုန့်ဖြုန်းထားသော ပန်းသီးများ၊ ပေါပ်ကော်န်းများ၊ အသီးများနှင့် ကြောင်းကြောင်းသော အချိုများကဲ့သို့သော မာကြီးပါသော၊ ချောက်ချောက်သော သို့မဟုတ် ကပ်ကြောင်းသော အစာများကို ရှောင်ကြဥ်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသောင်းမှုန်းသော သွားများပေါ်တွင် ယန္တရားဆိုင်ရာ ဖိအားများကို တိုးမောင်းပေးပြီး ဘရက်ကက်များ ပျက်စေနိုင်သည့် အန္တရာယ်ကို မြင့်မောင်းပေးပါသည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော အနာဂတ်ကြိုတင်လေ့လာမှုတွင် ပထမနှစ်ရက်အတွင်း နူးညံ့သော အစာများကို စားသုံးခဲ့သော လူနေမှုပုံစံကို လိုက်နာခဲ့သော လူနေမှုပုံစံများသည် ထိန်းချုပ်မှုအုပ်စုများထက် အလျှင်းအားဖေးပေးသော နှောင့်အယှက်ဖော်မှု အမှတ်အများအားဖေးပေးသော အမှတ်များသည် ၄၀ ရှိသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ ကောလာဂံကို အားဖေးပေးသော အာဟာရများ—ဥပမါ ဗီတာမင် စီ (ပုပ်သော ပုလ္လိန်များ၊ သီးနှံများ)၊ ဇင့် (ဖုံးသော မှုန့်များ၊ ပဲများ) နှင့် အိုမီဂါ-၃ (ဖလင့်စီးဒ်၊ သိုးသားသော ဆဲလ်မွန်) တို့ကို ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် အသားအနှစ်များနှင့် သွားဖုံးများ ပြုပြင်ရန် အထောက်အကူပေးပါသည်။ အသားအနှစ်များနှင့် ပါးစပ်အတွင်း သန့်ရှင်းမှုကို အားဖေးပေးရန် အသားရည်များနှင့် အပင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်ဖက်ရည်များဖြင့် ရေကို အကောင်းဆုံး သောက်သုံးပါ။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

ဘရေစ်စ်ကြောင့် မသက်မသာဖြစ်မှုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မည်မျှကြာတတ်သနည်း။

အများအားဖြင့် လူနေမှုအခြေအနေများသည် ဘရေစ်စ်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် တပ်ဆင်ပြီးနောက် ၃ ရက်အတွင်းတွင် အများဆုံး မသက်မသာဖြစ်လေ့ရှိပြီး ၇ ရက်မှစ၍ လက္ခဏာများသည် သိသိသာသာ သက်သောင်းကြောင်း လျော့နည်းလာပါသည်။

ဘရေစ်စ်ကြောင့် ပါး သို့မဟုတ် နှုတ်ခမ်းများတွင် နှိပ်စက်မှုဖြစ်ပွားမှုကို လျော့နည်းစေရန် အဘယ်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။

ဘရေစ်စ်၏ ထက်မှုန်သော ဘရက်ကက်များ သို့မဟုတ် ဝိုင်ယာများ၏ အစွန်းများပေါ်သို့ သေးငယ်သော သေးငယ်သော အိုသိုဒွန်တစ်က် ဝက်စ်ကို လိမ်းပေးခြင်းဖြင့် ပါးနှင့် နှုတ်ခမ်းများတွင် ဖြစ်ပွားသော နှိပ်စက်မှုကို အလွန်အမင်း လျော့နည်းစေနိုင်ပါသည်။ အအေးဓာတ်ကုသမှုနှင့် ဆားရေဖြင့် ပါးစပ်ကို ဆေးကြောခြင်းတို့သည်လည်း နှိပ်စက်မှုရှိသော နေရာများ မြန်မြန် ကုသရန် အထောက်အကူပေးပါသည်။

ဘရေစ်စ်ကြောင့် ဖြစ်ပွားသော မသက်မသာဖြစ်မှုအတွက် အကြံပေးထားသော နိုင်ငံတက် အကာအကွယ်ဆေးဝါးများမှာ အဘယ်နည်း။

အဆိုပါ နိုင်ငံတက် အကာအကွယ်ဆေးဝါးများအနက် အစီတာမီနိုဖင် (Acetaminophen) ကို ဘရေစ်စ်နှင့် သက်ဆိုင်သော နာကျင်မှုအတွက် ဦးစားပေးသုံးစွဲရန် အကြံပေးထားပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အရိုးများ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းကို မထိခိုက်စေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုအတွက် အိဘူပရိုဖင် (ibuprofen) ကို အလွန်နည်းနည်းသာ သုံးစွဲနိုင်ပါသည်။

ဘရေစ်စ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တပ်ဆင်ပြီးနောက် ပထမအပတ်အတွင်း စားသုံးရန် အကောင်းဆုံး အစာများမှာ အဘယ်နည်း။

မုန့်ချောင်း၊ ဒိုဟ်၊ ကြက်ဥကြော်များနှင့် သေးငယ်သော အစာများကဲ့သို့သော ပျော့ပျောင်းပြီး အ питательные အာဟာရများ ကြွယ်ဝသော အစာများကို စားသုံးရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ဘရေစ်စ်များကို ကာကွယ်ရန်နှင့် သွားများပေါ်သို့ ဖိအားများကို လျော့နည်းစေရန် မာကြီးသော၊ ချောက်ချောက်သော သို့မဟုတ် ကပ်ကြောင်းသော အစာများကို ရှောင်ကြဥ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။