Hoe vergelijkt een anti-snurkgereedschap zoals een mondbeschermer zich met neusverwijderelementen?

Hoe werken anti-snurkgereedschappen: kaakherpositionering en uitbreiding van de neusluchtweg

Mandibulaire-vooruitschuifapparaten openen de bovenste luchtweg door de kaak zacht naar voren te bewegen en de tong in een positie te houden die de luchtweg openhoudt.

Deze aangepaste mondapparaten verplaatsen de kaak tijdens het slapen naar voren met een gedocumenteerde gemiddelde afstand van 3–5 mm (dit kan groter zijn). Deze aanpassing voorkomt dat de tongbasis terugvalt in de keel en vermindert de snelle beweging van het zachte gehemelte, wat de primaire oorzaak is van keelsnurken (of snurken van neus en keel).

Deze apparaten maken gebruik van de principes van orthodontie of tandheelkundige chirurgie om een bepaalde hoeveelheid druk op de tanden uit te oefenen, zodat de luchtweg open blijft zonder schade aan de tanden toe te brengen.

Neusluchtwegverwijders verminderen de weerstand tegen luchtstroom en helpen bij externe verwijders de neusgaten te openen. De interne (of neusklep-)verwijders ondersteunen de neusluchtweg op het niveau van de neusklep.

Neusluchtwegverwijders maken gebruik van twee verschillende methoden om de luchtweg te openen:

De externe verwijders (die lijken op pleisters) helpen de buitenwanden van de neus op te tillen, waardoor de turbulentie in de luchtweg met 30–45% wordt verminderd. Ze helpen in feite de neus te openen, waardoor de luchtstroom verbetert.

De interne of siliconen klepstents, vergelijkbaar met de eerste categorie, worden beschouwd als een obstakelverwijderaar van zone 1 (en in dit geval wordt de neusklep geopend om het dwarsdoorsnede-oppervlak met 25% te vergroten, wat helpt de weerstand van de neusklep te verminderen.

Beide soorten helpen het luchtwegopen te houden, maar neusverwijderelementen die verder naar achteren of naar beneden in de keel zitten, zijn even ondoeltreffend.

Het juiste anti-snurkapparaat en de anatomie van de oorsprong van snurken

De oorsprong van het snurken is de eerste stap bij het bepalen welk anti-snurkapparaat moet worden gebruikt. Dit is gedocumenteerd in de klinische onderzoeken naar neusverwijderelementen en mondstukken.

Neusverwijderelementen richten zich op primair neussnurken en hebben een doeltreffendheid van 72%. Ze zijn echter weinig effectief bij orofaryngeale trillingen, wat betekent dat ze geen invloed hebben op het ratelen dat uit de keel komt.

Deze apparaten werken door ofwel de ruimte van de neusklep te vergroten ofwel de neusvleugels omhoog te tillen om de luchtweerstand te verminderen. Als iemand echter last heeft van neusverstopping of zwak kraakbeen, werken deze apparaten niet. Volgens Sleep Medicine Reviews (2023) is er geen verbetering waargenomen bij palatale trilling.

Mondstukken beweren een vermindering van 65% tot 85% van keelgebaseerd snurken te bieden. Bij geïsoleerde neusobstructies wordt echter geen vermindering waargenomen.

Mandibulaire-vooruitschuifapparaten (MAD’s) werken door de kaak naar voren te trekken en het instorten van de tong te voorkomen. Dit is een obstructie die direct ingrijpt op de orofaryngeale ruimte als oorzaak van snurken. Bij neuspassages daarentegen zijn MAD’s niet effectief. Onderzoek laat zien dat MAD’s niet in staat zijn snurken te verhelpen wanneer de neusverstopping meer dan 50% bedraagt.

Het vinden van de oorzaak van uw snurken bepaalt welk apparaat u kiest. Problemen in de keel worden niet opgelost door neusapparaten, en problemen in de sinussen worden niet opgelost door kaakherpositionering.

Klinische geschiktheid: beoordeling van anti-snurkapparaten

Mondstukken hebben de volgende contra-indicaties: aandoeningen van het kaakgewricht (TMJ), onbehandelde parodontitis of aanzienlijke tandheelkundige instabiliteit

Om te kunnen werken, moeten patiënten die mandibulaire-vooruitschuifapparaten (MAD’s) gebruiken, sterke en gezonde kaken en tanden hebben. Patiënten met aandoeningen van het kaakgewricht (ATG) mogen deze apparaten niet gebruiken, omdat ze de druk op de al aangetaste kaakgewrichten verhogen. Patiënten met onbehandelde tandvleesaandoeningen en losse tanden als gevolg van tandvleesretractie komen niet in aanmerking voor MAD’s. Deze apparaten kunnen – en doen vaak – de toestand van de weefsels verslechteren en tandverplaatsingen veroorzaken. Hoewel op maat gemaakte apparaten beter zijn dan standaardapparaten uit de winkel, lossen ze geen zwakke of aangetaste structuren op. Tandartsen waarschuwen patiënten vaak voor deze problemen wanneer overwogen wordt om een kaakherstelling toe te passen.

Beperkingen van neusverwijders: werken niet bij chronische turbinahypertrofie of een afwijkende neusdoorsnede

Neusverwijders omvatten de kleine strookjes of kegels die in de neus van een persoon worden geplaatst. Deze werken het beste bij instortende neuskleppen of wanneer de neusweefsels van een persoon overdreven trillen. Neusverwijders zijn echter niet bedoeld voor mensen met structurele problemen, zoals een gespleten septum of turbinatehypertrofie, waarbij de turbinaten niet krimpen. Deze problemen blokkeren fysiek de neusgangen op locaties die door neusverwijders niet kunnen worden bereikt, waardoor chirurgische ingreep noodzakelijk is. Structurele afwijkingen in de neusanatomie vormen een eindpunt voor de behandeling van snurkproblemen, wat veelvuldig wordt waargenomen na langdurig gebruik van neusverwijders.

Praktijkgebruik: comfort, naleving en langetermijnadherentie aan anti-snurkapparaten

Gegevens over naleving tonen aan dat inademingsapparaten (neusverwijders) na 3 maanden een verlatingspercentage van slechts 19% hebben, terwijl Mandibulaire Vooruitschuifapparaten (MAD) na 3 maanden een verlatingspercentage van 41% hebben.

Klinische onderzoeken hebben aangetoond dat Mandibulaire Voorschuifapparaten (MAD) een afstootingspercentage van 41% vertonen na 3 maanden gebruik, terwijl neusverwijders een veel lager afstootingspercentage hebben van ongeveer 19%. De reden hiervoor ligt grotendeels bij comfortproblemen. Gebruikers van MAD’s klagen over pijnlijke kaken, overmatig speeksel en druk op hun tanden. Neusapparaten veroorzaken slechts lichte ongemakken. De meeste mensen wennen binnen 1 tot 2 weken aan neusapparaten, terwijl gebruikers van MAD’s 3 tot 6 weken nodig hebben om zich voldoende aan het apparaat te wennen om het gebruik voort te zetten. Die eerste ongemakken vormen de grootste hindernis om te overwinnen om door te gaan met het gebruik van het apparaat.

Factor MADs Neusverwijders

3 maanden stoppen 41% 19%

Veelvoorkomende ongemakken Kaakpijn, tandverplaatsing Neusgatongemak

Gemiddelde aanpassingsperiode 4 weken 10 dagen

De nalevingskloof van 22% illustreert hoe anatomische tolerantie het praktische effect van het gebruik van het apparaat beïnvloedt. Patiënten die zich richten op comfort en het apparaat blijven gebruiken, ervaren doorgaans de grootste vermindering van snurken door het gebruik van alternatieven die minder kans geven op ongemak.

Veelgestelde vragen

Welk anti-snurkapparaat is geschikt voor iemand met neus- en keelsnurken?

Voor iemand met zowel neus- als keelsnurken kan het combineren van een mandibulaire-vooruitschuifapparaat (MAD) voor het keelcomponent en een neusverwijder voor het neuscomponent het meeste voordeel opleveren. Het is echter belangrijk dat een medisch professional de situatie evalueert om de meest geschikte keuze te bepalen.

Zijn mandibulaire-vooruitschuifapparaten (MAD’s) veilig in gebruik?

Ja, er zijn risico's verbonden aan het gebruik van MAD's. Bijvoorbeeld: aandoeningen van het kaakgewricht (TMJ), onbehandelde parodontale aandoeningen en losse tanden. MAD's werken door druk uit te oefenen op de kaken, wat deze aandoeningen kan verergeren. Daarom is het belangrijk om dit vooraf met een tandarts of mond-, kaak- en gezichtschirurg te bespreken voordat u een MAD gaat gebruiken.

Wat kunt u doen tegen ongemak veroorzaakt door neusverwijderelementen?

Als neusverwijderelementen ongemakkelijk voor u zijn, zorg er dan voor dat u ze beter aanpast. Als het ongemak blijft bestaan, overweeg dan een extern neusverwijderelement. Als u ook na deze aanpassing nog steeds ongemak ervaart, dient u andere opties te bespreken met een KNO-arts.